Een kijkje in het leven van het thuiswerkende Leuven 2030 (3)

Een kijkje in het leven van het thuiswerkende Leuven 2030 (3)

Nieuws
Logo Leuven 2030
Leuven 2030
Door de redactie

Het coronavirus brengt momenteel woelige tijden en onzekerheid. Op korte tijd is er voor iedereen bijzonder veel veranderd: op persoonlijk vlak, maar ook professioneel. Velen ruilden hun vaste werkplek in voor thuiswerk. Leuven 2030 bouwt tijdens de lockdown verder aan een klimaatneutrale toekomst voor onze stad, maar alle teamleden werken nu in afzondering thuis. Storyteller Sien van Leuven 2030 gaat digitaal in gesprek met de negen andere teamleden van de Leuvense vzw. Hoe gaan zij deze uitdagende tijd aan? Ontdekten ze nieuwe gewoontes of andere manieren van werken die ze in hun leven na de lockdown willen meenemen? Hoewel een digitaal interview anders is dan een rechtstreeks gesprek, komen er toch mooie reflecties boven.


Elk artikel zetten we enkele collega's in de kijker. Vandaag is het de beurt aan onze consultant en programmafacilitator Hanne Wouters, projectingenieur Jan Aerts en projectmanager Chris.

Hanne Wouters: ‘Geen ratrace maken van het omgaan met de crisis’

Hanne werkt voor Leuven 2030 als consultant en programmafacilitator voor programma 10 rond groene en veerkrachtige ruimte in de Roadmap 2025 · 2035 · 2050. Als facilitator legt Hanne de linken tussen alle relevante betrokkenen. Hanne is altijd op zoek naar opportuniteiten binnen het thema klimaatadaptatie.

Wat Hanne het moeilijkst vindt aan de lockdown? ‘Dat er een deel van de verbondenheid wegvalt. Nu merk ik dat ik veel energie uit die verbondenheid haalde en dat ons team van Leuven 2030 op dat vlak heel sterk staat. Het hielp me om optimistisch in het leven en in de klimaattransitie te staan. Omdat die verbondenheid door de coronamaatregelen voor een stuk wegvalt, voel ik dat mijn energieniveau zakt.’

‘Daar ga ik mee om door veel calls te doen en contact te zoeken met mensen. Of door verbondenheid te zoeken via andere dingen: boeken delen die ik mooi vind, recepten delen, challenges doen…’ Wat Hanne ook helpt, is de natuur in gaan of in de tuin werken. ‘Ik maakte een insectenhotel uit het afval van onze verbouwingen en afval uit de tuin: bakstenen, bamboestokken, dakpannen… Deze periode maakt me creatiever.’

Sien polst ook eens bij Hanne of ze nu gewoontes heeft ontdekt die ze wil meenemen na de lockdown. ‘Ik breng bewuster meer beweging in mijn werkdagen. Ik heb hier een crosstrainer staan die ik eigenlijk al een hele tijd niet meer gebruikte. Nu probeer ik daar twee keer per dag op te lopen. Ook merk ik dat ik nu sneller mensen opbel die ik anders niet zou contacteren: dat is vaak heel leuk.’ Tot slot hoopt Hanne vooral dat mensen tijdens de maatregelen mild blijven voor zichzelf. ‘Ik hoop dat we van het omgaan met de crisis ook geen ratrace maken. Dit is zo’n uitzonderlijke situatie dat het niet de bedoeling is om ook nog eens de druk te voelen om tijdens deze crisis én hard te werken én je privéleven goed te managen én alle suggesties die je op social media ziet uit te voeren.’

Jan Aerts: ‘Online vergaderen zo slecht nog niet’

Jan is projectingenieur voor het Europees subsidieproject L.E.U.V.E.N. Dat gaat om een netwerk waarin 24 Leuvense partners samenwerken om de energie-efficiëntie van hun meer dan 40 gebouwen te verhogen. Jan zorgt ervoor dat de technische studies van alle partners in het L.E.U.V.E.N.-project op een juiste manier aanbesteed worden. Hij volgt op wat uit de studies komt en zorgt ervoor dat er effectief een renovatie of andere verbetering van de energie-efficiëntie komt. Daarnaast is Jan programmafacilitator voor programma 2 en programma 3 in de Roadmap 2025 · 2035 · 2050.

De grootste uitdaging die Jan nu probeert te overwinnen in zijn job is het maken van een zinvolle planning. ‘We waren van plan in het kader van het L.E.U.V.E.N.-project evenementen of workshops te organiseren. Nu weten we niet meer wanneer dat zal kunnen. Misschien in het najaar, maar omdat iedereen hun evenementen naar het najaar zal verplaatsen, wordt dat wel een hele drukke periode… Een ander probleem is dat de deadline van ons Europees L.E.U.V.E.N.-project eind november valt.’ Die deadline wordt met een half jaar uitgesteld, maar de financiële middelen die beschikbaar zijn, veranderen niet. ‘Daardoor moeten Chris en ik nu voor 50% gaan werken. Die verandering vind ik dubbel: puur financieel is het een beetje lastig, maar anderzijds geeft de situatie ook nieuwe mogelijkheden. Want ik heb nog heel veel plannen!’

Of Jan ook aangename ontdekkingen overhoudt aan de lockdownperiode? ‘Ik eet nu minder Chokotoffs dan op kantoor. Maar die gewoonte plan ik niet verder te zetten,’ lacht Jan. ‘Online conference calls zijn vaak vermoeiend om te doen, maar toch ook interessant, vooral voor EIT Climate-KIC. Normaal komen er bij die vergaderingen veel verplaatsingen kijken, dus online is zo slecht nog niet. Ook zijn de sessies op die manier na twee uur afgerond. En de deelnemers praten veel minder door elkaar. Die gewoonte zou ik dus toch graag zien blijven hangen.’

Chris Croonenborghs: ‘Chitchat aan de koffiemachine levert de beste ideeën op’

Chris staat in voor het dagelijks beheer van het Europees subsidieproject L.E.U.V.E.N. Ze organiseert overlegvergaderingen, beheert de financiën, volgt de aanbestedingen en investeringen op, en rapporteert hierover. Chris zorgt er ook voor dat er op een transparante manier samengewerkt wordt tussen Europa, de verschillende Leuvense partners en Leuven 2030.

Chris heeft twee jonge kinderen, wat maakt dat het wegvallen van alle structuur haar grootste uitdaging was tijdens de lockdown. ‘Alle houvast viel tegelijk weg: ik kon niet meer op mijn kantoorplek werken, de crèche was geen optie meer en de school was dicht. Back-ups zoals de grootouders, vrienden of buren vielen weg. Ineens was alle structuur verdwenen en die moest in ons kleine huisje terug vorm krijgen. We hebben even het gevoel gehad dat alles op losse schroeven stond.’

‘Momenteel proberen we dat op te lossen door de structuur van de school binnen te trekken in huis: we doen nu thuis bij het begin van elke dag een familiekring, net zoals de kring op school. We vertellen de kinderen hoe de dag er zal uitzien, we duiden de datum van vandaag aan, we vertellen welk weer het wordt en wie wat gaat doen.’ Chris en haar man werken om de beurt een halve dag. ‘In de voormiddag zijn de kindjes bij mama, in de namiddag bij papa. Dat begint nu te lukken.’

Ook aan Chris vraagt Sien of ze goeie ervaringen heeft die ze na deze periode wil aanhouden. ‘Het fijnste is dat ik mijn jongste zoontje nu meer zie. Normaal ging hij voltijds naar de crèche en zag ik hem alleen in het weekend overdag, wanneer we ook naar de familie of een andere activiteit gingen. Nu zie ik hem ook thuis een volledige dag zichzelf zijn. Ik heb het gevoel dat ik hem beter ken en dat wil ik graag vasthouden.’ Daarnaast waardeert Chris nu meer de waarde van direct contact. ‘De drempel om iemand via Microsoft Teams te bellen is groter dan wanneer je op kantoor even hallo zegt tegen een collega die passeert. Nu heb ik alleen formele gesprekken en zie ik de waarde van de chitchat aan de koffiemachine in. Dat wordt gezien als onproductieve tijd, maar levert vaak de beste ideeën en de leukste conversaties op.’

Lees hier deel 1 en deel 2 van deze reeks "Een kijkje in het leven van thuiswerkende Leuven 2030".